Sunday, August 29, 2004

تهران.شلوغي.دود.آزادي.
برج مخابراتي كه از پنجره اكثر خانه ها ديده ميشه.
آزادي.يادآور خاطرات خوب.
آزادي.يادآور خاطرات بد.
....










































Tuesday, August 24, 2004

آچمز شدم

آچمز شدم.حتي نمي تونم فكر كنم.هميشه بايد اميد رو به عنوان آخرين مفر براي خودت نگه داري.ولي خيلي سخته كه كسي كه دوستش داري همه اميدت رو نابود كنه،اونوقته كه تو ديگه وجود نداري.نمي توني فكر كني،نمي توني قدم برداري،راه بري.قدمي به پيش يا به پس.آچمز شدم.

Saturday, August 21, 2004

خرم آن روز كزين منزل ويران بروم
راحت جان طلبم و ز پي جانان بروم
گرچه دانم كه بجايي نبرد راه غريب
من ببوي خوش آن زلف پريشان بروم
دلم از وحشت زندان سكندر بگرفت
رخت بندم و تا ملك سليمان بروم


Friday, August 13, 2004

قوانين نا نوشته

قوانين عجيبي داره اين زندگي. گاهي اوقات نمي توني حتي احساستو نسبت به چيزي يا كسي ابراز كني.از ترس همين قوانين.گاهي مي خواي اون چيزي كه تو دلته رو فرياد بزني ولي همين قانون هاي مسخره بهت اجازه نمي دن.نمي خوام درگيرشون بشم،اما نمي تونم ازشون اطاعت نكنم.حقيقتا جسارتشو ندارم.بدترين چيز همينه كه نتوني حرفتو بزني.انگار يك چيزي رو دلمه.مثل يك بغض فروخرده.


















Wednesday, August 11, 2004

در زمانه اي كه خوشتراشترين تنها رابه سكه اي مي توان خريد،دريغا اي دريغ اگر حاجت كيمياي عشق افتد.

Wednesday, August 04, 2004























گاهي زندگي هم زيباست.